ovicula

ŏvĭcŭla (ŏvĕ-). ae, f. dim. [ovis],

• a little sheep (post-class.): ovicula, Aug. Doctr. Chr. 3, 21: ovecula. Tert. Pall. 3.—Q. Fabius Max. Cunctator Ovieula dictus est a morum clementiā, Aur. Vict. Vir. Ill. 43.

ovicula, ae, f. (Demin. v. ovis), das Schäfchen, Aur. Vict. de vir. ill. 43, 1. Tert. de pall. 3. Augustin. de doctr. Chr. 3, 21. Hieron. epist. 16, 1.

ovicula [CL], ~us , (little) sheep; b (transf. or fig., usu. belonging to the Lord, w. ref. to member of the community of the faithful or sim., cf.et. Joh. x 1–16). 10‥ ~a, lytel sceap WW; ovilla, ~a, parva ovis Osb. Glouc. Deriv. 401; illius hominis imaginem gerit, qui cum oves innumeras possideret, unicam pauperis ~am concupivit P. Blois Ep. 18. 66C; septa caularum latitandi gratia inter ~as providus elegit Neckam NR I 24; pueris ‥ quibus rusticus non committeret curam duarum ~arum T. Chobham Serm. 15. 54vb; cum ‥ / carni oviculi, leporis, civeta paretur (Modus Cenandi) EETS XXXII ii 42.  b 794 ecce ego una sum regiminis vestri ~a, sed valde peccatorum maculis morbida Alcuin Ep. 27; 804 ego morbida inter gregem evangelicae pascuae ~a Ib. 267; postquam autem de Dominici corporis ac sanguinis participatione munivit, pacem propriis commendans ~is ac multa quibus anime salus assequitur in communi exhortamine prolatis V. Neot. A 10; nonne lupus est ‥ qui ~am ecclesiastici pastoris tondet per rapinam T. Chobham Praed. 56; eo quod judicas ~am tibi commissam J. Godard Ep. 242.

ŏvĭcŭla, æ, f. , dim. de ovis, petite brebis : Aug. Doctr. Chr. 3, 21 || ŏvĕcŭla Tert. Pall. 3.