ovinus
ŏvīnus, a, um, adj. [ovis],
- of or belonging to sheep, sheep's (post-class.): cauda, Ser. Samm. 14, 254.
ovīnus, a, um (ovis), vom Schafe, Schaf-, cauda, Ser. Samm. 254: pellis, Augustin. in psalm. 110, 2 u.a.: lac, Sex. Placit. 15, 5: sevum, Plin. Val. 1, 58 in. – Subst., ovīna, ae, f. (sc. caro), Schaffleisch, Prisc. 2, 60.
ne quid lupinum sub veste gerant ~a
hae scissurae non sunt ~ae carnis, sed sunt spiritus rationalis
habet enim rotuli scriptura hoc ‥ quod abradi non debet et ob hoc cautum est ut de pellibus ~is fiant, quia non facile nisi manifesto vitio rasure cedunt
oblatus est cuidam armus caprei quasi pro ~o, quia simillima sunt ossa purgata
lac caprinum multum habet de butiro et lac ~um parum
nexus ovem binam per spinam pendet equinam / lesus surgit equus, pendet utrumque pecus / adque molendinum portatur pondus ovinum(
pro centum animalibus ~is
vestes bissinas portant, spernunt et ovinas [gl.: grossas et villes et non coloratas ]
quia non ~a simplicitate pastorem bonum sequi sed ferina potius rabie satagebant persequi
~am ‥ innocenciam et simplicitatem callide simulant
ŏvīnus, a, um, c. ovillus : Samm. 254.