ovifer
ovifer, ferī, m. (ovis u. ferus), das wilde Schaf, Edict. Diocl. 8, 25 (wo vulg. obifer). Apic. 8, 352. Vgl. Gloss. πρόβατον ἄγριον, ovifer'.
ŏvĭfĕr, ĕrī, m. (ovis, ferus), mouton sauvage [πρόβατον ἄγριον Gloss. ] : Apic. 8, 352.
➳ obifer Diocl. 8, 25.
In ea animalia quædam sunt ovibus forma haud dissimilia, cæterum fera, et quæ nisi indagine capi nequeant, pilos medio modo inter oves et capras ferentia, neque molles ut ovium lanam, neque ut caprarum duros.