palliolatus
pallĭŏlātus, a, um, adj. [palliolum],
- covered with a cloak-cape or hood: palliolatus novo more praesedit, Suet. Claud. 2; Mart. 9, 33, 1: tunicae palliolatae, hooded mantles, Vop. Bonos. 15; cf. Dig. 34, 2, 39.
palliolātus, a, um (palliolum), mit einer Kopfhülle (einer Kapuze) bedeckt, -versehen, Suet. u. Mart.: tunicae, Mäntel mit Kapuze, Vopisc. Bonos. 15, 8.
pallĭŏlātus, (16) a, um (palliolum), couvert dʼun capuchon, encapuchonné : Suet. Claud. 2 ; Mart. 9, 32, 1 ; tunicæ palliolatæ Vop. Bon. 15, tuniques à capuchon.