About Report a problem

Menu

pandiculor

pandĭcŭlor, āri, v. dep. [2. pando],
  • to stretch one's self: ut pandiculans oscitatur, Plaut. Men. 5, 2, 80 (832); cf.: pandiculari dicuntur, qui toto corpore oscitantes extenduntur, eo quod pandi fiunt, Fest. p. 220 Müll.

Saved

Recent