Pandana
Pandāna, ae, f. [2. pando],
- one of the oldest gates of Rome, so called because it always stood open: Saturnia porta, quam Junius scribit, ibi, quam nunc vocant Pandanam, Varr. L. L. 5, § 42 Müll.; Sol. 1, 13: Pandana porta dicta est Romae, quod semper pateret, Fest. p. 220 Müll.
Pandāna, ae, f. (porta), der Durchgangsbogen am kapitolinischen Hügel (Mons Saturnius), in alter Zeit Saturnia gen., Varro LL. 5, 42. Solin. 1, 13.
Pandāna, æ, f. , une des portes de lʼancienne Rome : Varro L. 5, 42 ; Sol. 1, 13 ; P. Fest. 220.