pandatio
pandātĭo, ōnis, f. [1. pando],
- a warping of wood, Vitr. 7, 1.
pandātio, ōnis, f. (pando, are), das Sich-Werfen des Holzes, Vitr. 7, 1, 5.
pandātĭō, ōnis, f. , action de se déjeter, de gauchir [en parl. du bois] : Vitr. Arch. 7, 1, 5.