paniceus
pānĭcĕus, a, um, adj. [panis],
- made of bread: mensae, i. e. huge loaves, Serv. Verg. A. 3, 257.—As subst.: Pānĭcĕus, i, m., an inhabitant of Breadville: opus est Paniceis, milites panicei (a comic expression), Plaut. Capt. 1, 2, 59 (168).
pāniceus, a, um (panis), aus Brot gemacht, milites, scherzh. mit Anspielung auf panis u. die samnitische Stadt Pana, Brothäuser, Brotheimer, Plaut. capt. 162. – mensae, große Brotkuchen, Serv. Verg. Aen. 3, 257.
pānĭcĕus, a, um (panis), fait de pain : Serv. En. 3, 257 || -cĕus, ī, m. , [jeu de mots sur la ville de Pana et sur panis, pain], homme de Pain : Pl. Capt. 162.
Ut primo sex magnos imo majores panes formaverint, demum tres placentas, quos Berlingotios dicunt multos, plurimas itidem Paniceas differentias.