panicum
panicum, panic-grass
pānĭcum, i, n.,
- Italian panic-grass: panicum Italicum, Linn.; Caes. B. C. 2, 22; cf. Plin. 18, 7, 10, § 53.
pānīcum, ī, n. (v. panus) = ἔλυμος, welscher Fench, italienische Hirse (Panicum italicum, L.), Caes. b. c. 2, 22, 1. Plin. 18, 49 u.a.
limus [l. elimus ], i. pannicus de aqua
~um in esca omnibus utile est, unde si panis factus fuerit et comestus ventrem abstinet et urinam provocat
pānĭcum, (14) ī, n. (panus), panic, sorte de millet : Cato Agr. 6, 1 ; Cæs. C. 2, 22, 1 ; Plin. 18, 53.
pānicum ī, n
- panis, panic-grass, Cs.