panificium
pānĭfĭcĭum (pānĕf-), ĭi, n. [panis-facio], the making of bread.
- I Lit.: a pane et faciendo panificium coeptum dici, Varr. L. L. 5, § 105 Müll.—
- II Transf., any thing baked, as bread, cakes, etc., Cels. 2, 18: verbenas coronasque et panificia libertus obtulisse ei visus est, offering-cakes, Suet. Vesp. 7.
pānificium, iī, n. (panis u. facio), I) das Brotbacken, Varro LL. 5, 105. – II) meton., das Gebäck (Brot, Kuchen usw.), Cels. 2, 18. – bes. Opferkuchen, Suet. Vesp. 7, 1. Iustin. 20, 2, 7.
hoc ~ium ‥ i. locus ubi panis ecitur [v. l. vel ipsa ars †panis (MS: panem) faciendi ]
~ium
a bakehows ; ‥ ~ium, pistrina, panificina
hoc panuficium,a pantry
pānĭfĭcĭum, (16) ĭī, n. (panis, facio), fabrication du pain : Varro L. 5, 105 || gâteau, galette : Cels. Med. 2, 18 ; Suet. Vesp. 7.
- 1. (preklass.) het bakken van brood;
- 2. (postklass.) koek, gebak, ihb. koek die aan de goden geofferd wordt.