panificus
pānificus, ī, m. (panis u. facio) = ἀρτοποιός, der Brotbäcker, Gloss. II, 246, 15.
~us, -ca, -um, i. panem faciens
concedo ‥ quatuor viros ~os ‥ et moltam suam(
rizi, granum ~um
†reu [v. l. rizi ], granum ~um
nutritum et adultum arte ~a diligenter instruxit(
Edded regina hab[(et ] lxx mans’ quae jacuerunt in Roteland cum omnibus consuetudinibus sine ~is
ibi ‥ ~us ad subsidium inclusorum panes coquebat
paneta, ~us, pistor, panifex
cum ‥ Antonius ‥ eum [new ed.: avum ] Affrum genere et natura ~um diceret
a bakster , ‥ paneta, ~us, panificia, panifex
faciet et ~as [cf. ] quae vecordes quosque ad infanda heresium convivia vocantes aiantI Reg. viii 13
vix capit calculum quem tamen unica / pascit de patice nostra panifica [sc. Beata Virgo Maria ]
matrem ‥ filie sue ~am suam fecerat, timens a caeteris propter venenum in pane suo commiscendum
Charta Ildefonsi Comitis Tolosæ ann. 1144. apud Catell. lib. 2. Rerum Occitanar. cap. 17 :Panificus quidam meruit bis quatuor ira.
Panificus et Panifica, qui panem venalem fecerit, etc.Ubi Regestum Tolosanum Cameræ Comput. Paris. fol. 27. habet,
Paneficus et Panefica. Charta Communiæ S. Quintini :
Nullus panifex panem faciet, nisi ad obolum.
Et astalagium quod mihi debebant Panifici.