parasceue
parasceuē, ēs, f. (παρασκευή), die Zurüstung, bei den Juden der Tag vor dem Sabbat, der Rüsttag, Tert. adv. Marc. 4, 12 u.a. Eccl.
~e, praeparatio
parascheue, preparatione
~e autem interpretatur preparatio
~en, praeparatio cibi
~en, cena prima
~e, cena pura, preparatio que fit in sabbato
omnem feriam sextam Greci ~e nominabant
erat ‥ vj feria ~e ora diei vj et obscuratus est sol
verticem gabali scandens sexta sabbati hoc est ~e pateretur
die vero ~es ventus ingruens contrarius repercussit a sinistris
fuit dies ~es, sc. dies Veneris que vocatur antonomasice Sancta, proxima ante diem Pasche
Resurrectio Domini et Paraceve
promovit autem plurimum predicantes ‥ adventus fratris H. de F. qui ‥ in die ~es ‥ intravit
in die ~es anima Christi perfecerit liberacionem patrum a limbo
ebdomada Pascha in die Parasseves
in crastino die scilicet Parasseuhes, ob reverenciam passionis Christi
in die ~e
anulos ex oblacione regia in Parassave confictos ‥ tibi mitto
pro purgacione coquine in die Parasciphe iiij d.
in die Parasiphes annuatim xiij s. iiij d.
presbitero licet ‥ populum benedicere in ~e et crucem sanctificare
in die ~ae agatur nocturna laus
ita ut nullus praetereat dies quo missa pro eo non celebretur, nisi ~e sit, aut Sabbatum Sanctum
sexta feria privilegiata est dies ~e. ‥ in die ~e uno solo ferculo vescimur quia Christus ea die unum solum sibi incorporavit
in ipsa die Paresceve carnes comederunt
de oblacionibus ecclesie in die Parassaphes
părasceūē, ēs, f. (παρασκευή), veille du sabbat [jour des préparatifs] : Tert. Marc. 4, 12 ; Vulg. Matth. 27, 62 ; Luc. 23, 54.