parasitor
părăsītor, āri, v. dep. [parasitus]
- to play the parasite, to sponge: parasitarier, Plaut. Stich. 4, 2, 54 (632): parasitando pascere ventres suos, id. Pers. 1, 2, 3 (55).
parasītor, ārī (parasitus), schmarotzen, schranzen, Plaut. Pers. 56 G. (wo parasitando) u. Stich. 637 (wo parag. Infin. parasitarier).
părăsītor, ārī, intr., faire le métier de parasite : Pl. Pers. 56 ; St. 634.