parasiticus
părăsītĭcus, a, um, adj. [parasitus],
- parasitic: perjuratiunculae, Plaut. Stich. 1, 3, 77 (231): ars, id. Capt. 3, 1, 9 (469): mensa, Aug. ap. Suet. Vit. Hor.
parasīticus, a, um (παρασιτικός), zum Schmarotzen (Schranzen) gehörig, Schmarotzer-, ars, die Schmarotzerkunst (ἡ παρασιτική), Plaut.: periuratiunculae, Plaut.: mensa, Aug. b. Suet. in vita Hor. p. 45 Reiff.: vestimenta, Schol. Iuven.
quod amore jocisque nil est jocundius, nil suavius ~a vita aut eorum qui epulantur cotidie splendide
părăsītĭcus, (16) a, um (παρασιτικός), de parasite : Pl. Capt. 469.