parate
parate, with preparation, composedly
părātē, adv., v. 1. paro, P. a. fin.
parātē, Adv. (paratus), vorbereitet, a) = schlagfertig, ad dicendum venire magis audacter quam parate, Cic.: paratius atque accuratius dicere, Cic.: diligentius paratiusque venire (sc. ad accusandum), Cic.: paratissime respondere, Plin. ep. Vgl. Halm Cic. Rosc. Am. 72. – b) = sorgfältig, genau, Plaut. rud. 192 Sch.
quia vero [versus ] et parum erant emendati, ‥ antequam procederem, ~ius manum apposui
quatinus ‥ ad ‥ explenda negotia ~ius sese et avidius accingeret
părātē (13) (paratus), avec préparation ; en homme préparé : diligentius paratiusque venisses Cic. Amer. 72, tu serais venu avec un discours plus consciencieux et mieux préparé, cf. Cic. Phil. 2, 79 ; ad dicendum veniebat magis audacter quam parate Cic. Br. 241, il abordait la parole avec plus dʼaudace que de préparation || paratissime Plin. Min. Ep. 3, 9.
parātē adv.with comp.
- 1 paratus, with preparation, composedly: ad dicendum parate venire: paratius dicere.