parastates
parastatēs, ae, m. (παραστάτης) = parastas (w. s.), Vitr. 10, 11, 5.
~es,mæsttwist
~es,mæstwist
parastes [v. l. parrastes gl.: ] autem protendantur, funes scilicet grossissimi et stipites malum suppodiantes. sic autem dicuntur parastes [cordes, kables gl.: ] quasi pariter stantescordes
hic parastes, A.a cabylle