partialiter
partĭālĭter, adv. [pars],
- partly (late Lat.), Cael. Aur. Tard. 2, 1, 36.
partiāliter, Adv. (pars), teilweise, partiell, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 36.
non solum veritatis diminutioni sed et defectui creatura ~iter et non totaliter subjecta esse putaretur
quod libet accidens in toto sui subjecto est totaliter, si totius, ~iter, si pro parte
se ‥ non ~iter sed totaliter Domino vovere
cognoscitur in parte vel secundum partem, quia in illo non totaliter set ~iter continetur
casus potest accidere immediate a concursu causarum naturalium, sed semper tamen accidit mediate et ~iter a causa libera
hec oracio ‥ juvat ~iter ad hunc sensum catholicum(
opus ‥ ~iter inchoatum
priusquam ‥ communiter vel partiliter electi sint sive constituti judices super illos(
consuetudo non fuit facta ~iter pro ullo eorum set pro omnibus in communi
suos ~iter promovendo et naciones alias contemnando
partĭālĭtĕr, en partie, partiellement : C. Aur. Chron. 2, 1, 36.
Olimparlam. Paris. fol. 7. v° :
Speratur quod adhuc majores insultus faciant, si se possunt commode congregare, quia Partialiter non auderent.Vide Partiatim.
In scrinio Bicturiæ sunt decem litteræ colligatæ super certis acquisitionibus Partialiter factis, pro augmentatione palatii Riovii.Vide supra Partialis 4.