participabilis
participābilis, e (participo), teilhaftig, Chalcid. Tim. 339. Interpr. Iren. 3, 8, 3.
eternitatem proprie dictam non magis creature communicabilem vel ab ea ~em esse posse
primo modo ‘indeterminatum’ abstrahitur ut forma ab omni materia, ut in se subsistens et ~is
non semper est materia ~is disposita per inferiora agencia ad suscepcionem similitudinis ydee
fugavit averia sua in campo ~i inter ipsos et alios tempore warecti
partĭcĭpābĭlis, e, qui a part, qui participe, participant : Chalc. Tim. 339 ; Iren. Hær. 3, 8, 3.