partibilis

partĭbĭlis, e, adj. [pars],

• divisible (post-class.): anima, Claud. Mam. Stat. Anim. 1, 18 (al. partilis).

partībilis, e (partio), teilbar, Claud. Mam. de stat. anim. 1, 18. Boëth. Arist. top. 5, 5. p. 704: Compar., quod in parva est partibilius, Boëth. Arist. post. anal. 2, 11. p. 551.

partibilis [LL] 1 that can be divided into parts, divisible (usu. log. & phil.); b (of part of body). id simplex dicimus quod, solo intellectu ~e, actu in se nullam recipit sectionem Alf. Angl. Cor 16. 13; utrum anima sit ~is secundum subjectum Ad. Buckf. An. 433; ad ipsum mobile quod est ~e Bacon VII 39.  b manente virginitate cartilago pirule nasi sentitur indivisibilis sed si est violata sentitur ~is M. Scot Phys. 24 f. 16rb.. 2 that can be shared or distributed (among), partible: a (of property or sim.); b (of abstr.). a 1200 est ~is terra illa CurR I 297; 1219 petit ‥ tertiam partem ut jus suum, quia terra ~is est CurR VIII xi; 1237 terra ‥ secundum consuetudinem soke de Geyton’ ~is est Cl 495; sicut in peticione comitatuum et baroniarum ~ium cum regnum sit impartibile Rish. 257; 1337 tenentes de gracia habebunt totum pratum ~e Cart. Osney IV 322; et prior dicit, quod praedictum manerium non est Gaulikend neque ~e Gavelkind 179.  b dominacio antem talis cum sit ~is Wycl. Versut. 99.

partībĭlis, e (partio), Mamert. An. 1, 18, c. partilis.