passivitas

passīvĭtas, ātis, f. [1. passivus],

• a scattered or confused condition, want of distinction, promiscuousness (post-class.), Tert. Pall. 4 med.; id. Apol. 9.

1. passīvitās, ātis, f. (1. passivus), die Unstetigkeit, Unbeständigkeit, der Mangel des Unterschiedes, Ter. de pall. 4 u.a. (s. Hildebr. Apul. met. 6, 10. p. 426 sq.).

2. passīvitās, ātis, f. (2. passivus), die passive Bedeutung (Ggstz. activitas), gramm. t. t., Prob. cath. 39, 32. Asper 551, 11. Sacerd. 1, 18 (Analect. gramm. p. 4 ed. Endlich.).

passivitas [LL] , passive quality. iste ‥ descripciones signant ~atem; ergo humidum et siccum sunt passiva T. Sutton Gen. & Corrupt. 124.

1 passīvĭtās, ātis, f. (passivus 1), le fait dʼêtre répandu : Tert. Pall. 4 ; Apol. 9.

2 passīvĭtās, ātis, f. (passivus 2), voix passive [gramm.] : Prob. Cath. 39, 22.