About

Menu

passivus

passīvus, a, um, adj. [2. pando].
  • Spread about, general, common, found everywhere (post-class.): nomen dei, applied to many, common, Tert. adv. Marc. 1, 7: cupiditates, Firm. Math. 5, 1.—
  • II Promiscuous, confused: seminum passiva congeries, Ap. Met. 6, 10, 9.—Hence,
    • B Subst.: passīvus, i, m., i. q. popularis: vagi Romanorum, quos passivos appellant, Aug. contr. Adamant. 24; so, populari, passivo, Schol. Juv. 8, 182.—Adv.: passīvē: crines per colla passive dispositi, dispersedly, Ap. Met. 11, 3, 13; Tert. adv. Psych. 2.
passīvus, a, um, adj. [patior],
  • capable of feeling or suffering, passible, passive (post-class.): anima passiva et interibilis, Arn. 2, 65; Ap. Deo Socr. p. 49.—
  • II In partic., in gram., passive: verbum passivum . . . quod habet naturam patiendi, Quint. 1, 6, 10: verba, Charis. 2; Diom. 1; Prisc. 8 et saep.—Adv.: pas-sīvē, passively, Lucil. ap. Prisc. p. 791 P.

Saved

Recent