passo
passo, āvī, āre (Intens. v. patior), leidend sein, quibus vero etiam ungues passaverint, Th. Prisc. 1, 30.
passō, āre (patior), intr., se ramollir [en parl. des ongles] : Th. Prisc. 1, 30.
Pastio, Census vel tributum pro glandatione et jure pascendi porcos in silva domini. Charta Henr. I. reg. Angl. ann. 1126. inter Instr. tom. 11. Gall. Christ. col. 235 :
Decimam sui nemoris in Passione et venditione.Vide mox Passonagium 2.