patrare

patrare [CL] , to create, bring about, carry out, achieve, perfect; b (w. ref. to Gen. ii 2). c to perform (miracle). d to commit (sin or crime). rictibus arma gerens bellorum praelia patro Aldh. Aen. 10 (Molosus ) 3; poenam quam et opere ~avit Bede Ep. Cath. 191; ~avit, perficit GlC P 9; ‥ patrat / omnia que poscunt ‥ fideles Mir. Nin. 461; a1085 imperator sine magna ratione tantam rem non est aggressus ~are Lanfr. Ep. 59 (52); incrementum pulcherrimum deputabat suo nomini ~avisse quod Normanniae dominum minuerit W. Poit. I 15; regia vis hodie patres patrat, at Deus olim / Mirreo dederat te, Nicholae, gregi Garl. Tri. Eccl. 38.  b Deus ‥ in septimo requievit ab omni opere quod ~arat Ailr. Serm. 41. 12; ab omni opere quod ante ~arat requiescens J. Ford Serm. 35. 2.  c plurima hic praesul patravit signa stupendus Aldh. CE 4. 4. 9; significat se divinitatis qua miraculum erat ~andum non principium temporaliter accepisse de matre sed aeternitatem semper habuisse de Patre Bede Hom. I 14. 69; plurima nostratum patravit signa stupenda Mir. Nin. 21.  d quod scelus infandum patraret crimine numquam Aldh. VirgV 2523; facinus ~arunt Bede HE III 22 p. 173; a flagitio quod malitiosissme ~avisti deterrere te ‥ vellemus W. Poit. I 4; innumera per Angliam mala ab eodem rege ~ata Eadmer V. Osw. 3; c1298 ad augmentum sceleris hactenus patrati, / Alnewyke dant ignibus viri scelerati (Dunbar 173) Pol. Songs 173; homicidium ~avit Ferr. Kinloss 33.