patinarius
pătĭnārĭus, a, um, adj. [1. patina],
- of or belonging to a dish or pan: piscis. stewed in a pan with sauce, Plaut. As. 1, 3, 27 (179): struices, a pile of dishes, id. Men. 1, 2, 25 (134): aliis incendiarium et patinarium vociferantibus, i. e. gormandizer, Suet. Vit. 17.— Via patinaria, a street in Rome, P. Vict. de Reg. Urb. R.
patinārius, a, um (patina), zur Schüssel gehörig, Schüssel-, struices, Haufen von Schüsseln, Plaut. Men. 102: piscis, in der Brühe aufgetragen, Plaut. asin. 180. – subst., patinārius, iī, m., der Schüsselfreund = Fresser, Suet. Vit. 17, 2.
~us,-a, -um, in patina coctus
~us,-ii, ille qui patinas facit
a panne maker , ~ius
dedit ‥ pro patenario in principalibus festis patenam deportandam
cuilibet patenario, thurifero ‥ duos denarios
uni subdiacono, uni thuribulario, uni patenario
pătĭnārĭus, (15) a, um, de plat creux : struices patinariæ Pl. Men. 102, monceaux de plats ; piscis patinarius Pl. As. 180, poisson bouilli, à la sauce || [fig.] gourmand [qui aime les plats] : Suet. Vitell. 1, 7.