pectinatim
pectĭnātim, adv. [pecten],
- in the form of a comb, like the teeth of a comb: cuniculatim, pectinatim divisa, Plin. 9, 33, 52, § 103: digitis pectinatim inter se implexis, id. 28, 6, 17, § 59 (cf.: digitis inter se pectine junctis, Ov. M. 9, 299): serrati (dentes) pectinatim coëuntes, Plin. 11, 37, 61, § 160; so, pectinatim stipante se dentium serie, id. 8, 25, 37, § 89; 8, 21, 30, § 75; Vitr. 1, 5.
pectinātim, Adv. (pectinatus), kammförmig, kammartig, Vitr. 1, 5, 7. Plin. 8, 89 u.a.
pectĭnātim (pecten), en forme de peigne : Vitr. Arch. 1, 5, 7 ; digitis pectinatim inter se implexis Plin. 28, 59, en entrecroisant les doigts.