pectino
pectĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [pecten], to comb, card, heckle.
- I Lit.: caudae setas, Ap. Met. 6, 28, 16.—
- II Transf., to harrow: segetem, Plin. 18, 21, 50, § 186.— Hence, pectĭnātus, a, um, P. a., combed, i. e. sloped two ways like a comb: pectenatum (so, not written pectinatum) tectum dicitur a similitudine pectinis in duas partes devexum, ut testudinatum in quatuor, Fest. p. 212 and 213 Müll.
pectino, āvī, ātum, āre (pecten), I) kämmen, leviter pectina (capillos), Marc. Emp. 6: iuba ista tua probe pectinata, Apul. met. 6, 28. – u. krempeln, lana pectinata, Paul. sent. 3, 6, 82. – II) übtr., eggen, untereggen, segetem, Plin. 18, 186.
pectĭnō, āvī, ātum, āre (pecten), tr., peigner : Apul. M. 6, 28 || pectinare segetem Plin. 18, 186, herser le blé en herbe.