pectusculum
pectuscŭlum, i, n. dim. [pectus],
- a little breast (late Lat.), Hier. Ep. 22, n. 30: pectus, pectusculum, Not. Tir. p. 58; Vulg. Exod. 29, 26; id. Num. 6, 20.
pectusculum, ī, n. (Demin. von pectus), das Brüstchen, Hieron. epist. 22, 30 Fulg. myth. 1. praef. p. 13 M. u. 2, 9.
in solo ‥ ~o vix anchelans spiritus suspiria fessa retraxit
[fratres ] qui circumstabant atque sedebant ‥ cernunt ‥ ~um viri Dei palpitari
extremus flatus in arto tandem ~o vaporat
a tenello tenera / pectusculo / distenduntur latera / pro modulo
amantis jaculis nudat pectusculum / et procus advolans ruit in osculum
hoc ~um,a bruskette
possum, possum, credo, per eum, qui inspiravit ~um meum, ut peterem quod pium putavi
crux ‥ / tu quoque cunctis / splendidior astris / sanctiorque universis / coram Christo carismatibus / regale peccusculum / Edmundi regis / Anglo Saxona largissima / perlustrasti prerogativa
receptaculum casti ~i ‥ gustu nectareo devote suppleret sensum
in secreto ~i Deum benedicebat
ut ‥ in ejus ~o Spiritui Sancto mansionem preparare valeret
si vidisses ‥ quanta levitate puerile ~um rota volvens conscenderit
mores bonos instillare in ~a tenera juventutis
tege jugulam pectusculum [(gl.: ]briostbán
~um,brestban
pectuscŭlum, ī, n. , dim. de pectus, poitrine délicate : Hier. Ep. 22, 30 ; Fulg. Myth. 1 præf.