pecu
pecu, cattle, large cattle
pĕcu (dat. pecui, Lucil. ap. Gell. infra; plur.: pecua, pecuda; gen. pecuum, Cato ap. Gell. 7, 3, 37: pecubus, Lucr. 6, 1132), n. [v. pecus],
- cattle, esp. the larger kinds (mostly ante-class.): pastor harum dormit, quom eunt sic a pecu palitantes, the flock, Plaut. Bacch. 5, 2, 5 (1124): ne balant quidem, quom a pecu cetero apsunt, id. ib. 5, 2, 20 (1139): luna muribus fibras Et pecui addit, Lucil. ap. Gell. 20, 8, 4.—In plur.: pastores pecuaque salva servassis, an old formula of prayer in Cato R. R. 141, 3: homines, pecua beluasque, Naev. ap. Non. 159, 6; so Att. ib. 9; Varr. R. R. 2, 1, 3; Liv. 35, 21, 6: (asinus) non generatur in Ponto, nec aequinoctio verno, ut cetera pecua admittitur, Plin. 8, 43, 68, § 167: pecua ruri pascere, Plaut. Merc. 3, 1, 11 (509).—
- II Transf.
- A Plur.: pecua, the places where cattle are kept, pastures, etc.: cum hostium copiae non longe absunt, pecua relinquuntur, agri cultura deseritur, Cic. Imp. Pomp. 6, 15 Halm ad loc.: Italia contremuit, statim pecua agrique deserta, Claud. Mam. Or. 2, 10.—
- B Money (cf. pecunia): pecua in cruminā defero, Plaut. Truc. 5, 64 (956): pecuum, Cato ap. Paul. ex Fest. p. 246 Müll.: greges pecuum, Host. ap. Prisc. p. 719 P.—
- C Pecu squamosum, i. e. fish, Plaut. Rud. 4, 3, 5 (942) (but in Lucr. 6, 1132, the correct read. is pigris balantibus; v. Lachm. ad h. l.).
pecu, Dat. ū, Abl. ū, Plur. Nom. u. Akk. pecua, Genet. pecuum, Dat. pecubus (altind. pá u, gotisch faíhu, ahd. fihu), n. (verwandt mit pecus), das Vieh, als Gattung, luna muribus fibras et pecu (Marx iecur) addit, Lucil. 1201: cum eunt sic a pecu palitantes, Plaut. Bacch. 1123: cum a pecu cetero absunt, ibid. 1139a G.: non vides referre me uvidum rete, sine squamoso pecu? Plaut. rud. 942. – Plur., Varro, Cic. u.a. (s. Halm Cic. de imp. Pomp. 15. p. 113 sqq.).
~uanytenn
pĕcu, (13) n. , indécl., bétail, troupeau : Pl. Bacch. 1123 ; 1139 ; Rud. 942 || [employé surtout au pl.] pecŭa, ŭum, ŭbus : Cato Agr. 141, 3 ; Fest. 246 ; Lucr. 6, 1131 ; Cic. *Pomp. 15.
➳ ancien dat. pecui Lucil. d. Gell. 20, 8, 4.
(pecu)
n
- PAC-, cattle, large cattle.—Only plurnom. and acc: pecua captiva praeter equos, L.: pecua relinquuntur, i. e. the pastures.