peredo
peredo, to consume, devour
peredō, ēdī, ēsus, 3, a.: to eat through or completely; eat up; consume, 6.442.
pĕr-ĕdo, ēdi, ēsum, 3, v. a., to eat up, consume (poet.).
- I Lit.: cibum, Plaut. Fragm. ap. Prisc. p. 893 P.: quinque panes et gemellos pisces, Prud. Cath. 9, 58.—
- B Transf., to consume, devour, etc.: nec peredit Impositam celer ignis Aetnam, Hor. C. 3, 4, 75: lacrimae peredere umore exsangues genas, old poet in Cic. Tusc. 3, 12, 26 (Trag. Rel. p. 225 Rib.): vesco sale saxa peresa, Lucr. 1, 326: saxa, Tib. 1, 4, 14 (18): morbo peresa Vellera, Verg. G. 3, 561. —
- II Trop., to consume, waste away, etc.: quos durus amor crudeli tabe peredit, Verg. A. 6, 442: languoribus peresus, Cat. 55, 31.
pĕr-ēdo, 3, v. a.,
- to give forth, an old poet in Sid. Ep. 9, 14.
1. per-edo, ēdī, ēsum, ere, ganz verzehren, aufzehren, a) v. leb. Wesen: apibus cibum (v. d. Drohne), Plaut. fr. bei Prisc. 10, 30: quinque panes et gemellos pisces, Prud. cath. 9, 58. – b) v. lebl. Subjj. = zernagen, lacrimae peredere umore exsangues genas, Poëta bei Cic.: longa dies molli saxa peredit aquā, Tibull.: vellera morbo illuvieque peresa, Verg. – übtr. quos durus amor crudeli tabe peredit, Verg.: languoribus peresus, Catull.
2. per-ēdo, ere, herausgeben, melos, Vet. poëta in Sidon. epist. 9, 14, 4.
1 pĕrĕdō, (14) ēdī, ēsum, ĕre, tr., dévorer : Pl. d. Prisc. Gramm. 10, 30 ; Prud. Cath. 9, 58 || [avec nom de choses pour sujet] ronger, consumer : Lucr. 1, 326 ; Hor. O. 3, 4, 75 ; Virg. G. 3, 561 ; En. 6, 442 ; Tib. 1, 4, 14.
2 pĕrēdō, ĕre, tr., achever de composer, produire : Poet. d. Sid. Ep. 9, 14.
- 1. (op)eten, ook metaf. [cibum]; ➤ quos durus amor crudeli tabe peredit (Verg.); languoribus peresus;
- 2. aanvreten, verteren; ➤ lacrimae peredēre umore exsangues genas.
per-edō ēdī, ēsus, ere,
- to consume, devour: nec peredit ignis Aetnam, H.: Lacrimae peredere umore genas, Poët. ap. C.: morbo peresa Vellera, V.—To consume, waste away: quos amor crudeli tabe peredit, V.