peregrinator
peregrinator, a wanderer, habitual traveller
pĕrĕgrīnātor, ōris, m. [peregrinor],
- one who travels about, Cic. Fam. 6, 18, 5.
peregrīnātor, ōris, m. (peregrinor), ein Freund des Reisens (im Auslande), reiselustig, Cic. ep. 6, 18, 5. Apul. met. 1, 21 H. Firm. math. 8, 25, 10.
peregrinus, -a, -um quasi pergens longius ‥ et inde ~ator
hec peregrinator audax nec stultus amator, / talorum lusor, pacis turbo, joculator
pĕrĕgrīnātŏr, ōris, m. (peregrinor), grand voyageur, amateur de voyages : Cic. Fam. 6, 18, 5.
peregrīnātor ōris, m
- peregrinor, a wanderer, habitual traveller.