peregrinus
peregrinus, from foreign parts, strange, foreign, exotic, alien
- I Lit.
- A In gen.
- 1 Adj.: ad portum mittunt servulos, ancillulas: peregrina navis, etc., Plaut. Men. 2, 2, 65 (337): facies, id. Ps. 4, 2, 9 (964): homo, id. Poen. 5, 2, 71 (1031): mulier, Hor. C. 3, 3, 20: caelum, Ov. Tr. 4, 8, 25: amnes, id. M. 8, 836: arbores, Plin. 15, 13, 12, § 43: aves, id. 9, 17, 29, § 63: morbus, id. 26, 10, 64, § 100: eluamus hodie peregrina omnia, Plaut. Stich. 5, 2, 19 (667) (668 Ritschl): labor, i.e. of travelling, Cat. 31, 8: amores, for foreign women, Ov. H. 9, 47: fasti, of foreign nations, id. F. 3, 87: divitiae, Hor. Ep. 2, 1, 204: mores, Juv. 6, 298: terror, of a foreign enemy, Liv. 3, 16: velut peregrinum otium alicui permittere, almost the leisure of a stranger, Tac. A. 14, 53: peregrina sacra appellantur, quae coluntur eorum more, a quibus sunt accepta, Fest. p. 237 Müll.—
- 2 Subst.: pĕrĕgrīnus, i, m., a foreigner, stranger (very freq. and class.; syn.: hospes, advena, alienigena; opp. civis): peregrinus ego sum, Plaut. As. 2, 4, 58 (464): peregrini atque advenae, Cic. Agr. 2, 34, 94: peregrini et incolae officium est, id. Off. 1, 34: peregrini reges, id. Sull. 7, 22: ne in nostrā patriā peregrini atque advenae esse videamur, id. de Or. 1, 58, 249.—
- b pĕrĕgrīna, ae, f., a foreign woman (poet.), Ter. And. 146; 469.—
- B Subst., in partic., opp. to a Roman citizen, a foreign resident, an alien: neque civem, neque peregrinum, Cic. Verr. 2, 4, 35, § 77: peregrinus fit is, cui aquā et igni interdictum est, Regul. tit. 11; Dig. 28, 5, 6.—
- 2 As adj.: praetor, who decided causes between foreign residents, Dig. 1, 2, 2; cf. Liv. 21, 15; 45, 16: peregrinus ager est, qui neque Romanus, neque hosticus habetur, Fest. p. 245 Müll.; cf.: agrorum sunt genera quinque, Romanus, Gabinus, peregrinus, hosticus, incertus, etc., Varr. L. L. 5, § 33 Müll.: peregrini milites, Roman troops who were not Roman citizens, Inscr. Orell. 3467 sq.; their quarters in Rome were called, after them, CASTRA PEREGRINA, and were situated in the second region, by the modern S. Stefano Rotondo, ib. 9; cf. Marin. Atti dei Frat. Arv. p. 434 sq.: provincia, Liv. 40, 44.—
- II Trop., strange, raw, inexperienced (class.): nullā in re tironem ac rudem, nec peregrinum atque hospitem in agendo esse, Cic. de Or. 1, 50, 218; id. Att. 6, 3, 4.
Ebrea quam clamat peregrinis lingua loquelis
docte peregrine transcurre rura sophie(
exoticus ‥ i. ~us et ignotus
ibo: sed accipitrem species probat altera nostrum, / que milvo satis est huic peregrina tuo
dimisit caros suos amicos in terra ~a
caveat ‥ rex ‥ ne leges novas inconsultis regni proceribus condat vel inducat ~as
pro me tuo peregrino / preces funde Theodoro
utque perēgrinis daret ornamenta procorum
numquid aliquem ~um aestimare debes dum omnes in Christo sunt cives?
extorres, i. exules, ~i,utlendan
~os, quorumque non novimus patriam et parentelam, Neptuni filios dicimus
duo ~i hospitali fuerunt in horreo W. de P. et unus eorum occidit alium et fugit, nescitur quis fuit occisor vel occisus
in nocte Natalis representacio pastorum fieri consuevit et in diluculo Pasche representacio resurreccionis dominice et representacio ~orum die lune in septimana Pasche
Ecgberct ‥ / liquerat patriam patriae caelestis amore / et peregrina petens Scotis jam maxima vitae / tunc exempla dabat
sanctorum corpora ‥ a piis cultoribus ad ~a loca devehuntur
ad Anglorum ‥ fines cum omni gaudio pervenit ‥. noluit ‥ in domum paternam remeare, circuiens ‥ ~as Anglorum regiones
res piper Albano satis est peregrina palato
~as arborum species ‥ otiosus cultor non exercet
vovit ‥ votum quia adeo ~us vivere vellet ut numquam in insulam in qua natus est, id est Brittaniam, rediret
supervenientibus ~is [AS: ] pauperibus ‥ abbas ‥ mandati exhibeat obsequiumwealligendum
fama hujus regis mihi a quodam ~o delata est
ad susceptionem ‥ ~orum
de ~is ‥ qui pro amore Dei et salute animarum suarum beatorum apostolorum limina desiderant adire(
sepulchrum Christi Jerosolimis adiit et in reditu in Nicea urbe ~us obiens, eo sepultus in pace requiescit
olim penitentes et capti et ~i usualiter intonsi erant longasque barbas gestabant
inde processit pedes Cantuarium tanquam ~us humilis, Deo et beato Thome de sua liberacione gracias agens
spoliatores ~orum Sancti Petri aut fugavit aut penitus extinxit
hic ~us, A.a pylgrym
eodem anno obiit dominus Alexander Lindsay ~us Jerosolomitanus apud insulam de Candey
anno ‥ Domini mxcix Jerusalem gentilibus victis ‥ a sanctis ~is capta est
cum presbyter adhuc ~am pro aeterna patria duceret vitam
juraque tunc tandem terrae peregrina reliquens / est patriae proprius caelesti redditus heres
debemus ‥ ostendere in operibus nostris quod sumus advene et ~i in mundo
sancti qui, licet sint in mundo, sunt tamen ibi tanquam ~i [ME: ] et recte vivendo pergunt ad regnum celorumpilgrimes
non ‥ capit in me dolor meus quamdiu ~us sum a Domino meo
faleo ~us
~us, A.an hobeye
pellibus ~orum murium
sed corporalis [creatura ] ex sui dignitate habet quod non recipit ~as impressiones vel etiam dissolutionem
creature est ~a similitudo ejus
corpus celeste ‥ non recipit ~as impressiones et per consequens nec operaciones vitales
praefectum meum ‥ non cunctatus in propria domo ejus eo inscio perimere, quod nefarium et ~um opus est apud Christianos et gentiles
quam sit ~um ab honestate doceat vos aliene gentis institutio
datae sunt nobis hae litterae a domno ~o, beati Herberti successore
magistro Raymundo Pelegrini nuncio pape in Anglia ‥ xiiij s.
- 1. vreemd, buitenlands [homo; navis; amor voor een buitenlandse; timor, terror voor de buitenlandse vijand; volucris trekvogel; mulier = Helena; mores; ritus; fasti van het buitenland; praetor belast met de zaken v. vreemdelingen];
- 2. (metaf.) onwetend (in, mbt.: in m. abl.) [in agendo]; II. subst. ī m
- 1. vreemdeling;
- 2. iem. zonder burgerrecht;
- 3. (Mel.) pelgrim, kruisvaarder.
外邦者。Peregrinae arbores 外邦來之樹。Peregrina facies 外路人之面。
Suggest a Translation
See an image
Peregrinorum officium, quod in Ecclesia Rotomagensi ita celebratum feria 2. post Pascha observat Ordinarius MS. ejusdem Ecclesiæ :
Officium Peregrinorum debet fieri hoc modo : Duo de secunda sede qui sint scripti in tabula ad placitum scriptoris, induti tunica, et desuper cappis transversum, portantes baculos et peras in similitudinem Peregrinorum. Et habeant capellos super capita et sint barbati. Exeant a vestiario, cantantes hymnum,Jesu nostra redemptio , venientes lento pede per dextram alam Ecclesiæ, usque ad portas occidentales, et subsistentes in capite processionis, et tum cantabunt hymnum usque ad eum locum,Nos tuo vultu saties . Tunc quidam Sacerdos demajori sede, scriptus in tabula, indutus alba et amictu, nudus pedes, ferens crucem super dextrum humerum, vultu demisso veniens usque ad eos per dextram alam Ecclesiæ, et subito stet inter illos et dicat, Qui sunt ii sermones ? Peregrini quasi admirantes, et eum respicientes, dicant,Tu solus peregrinus . Sacerdos interroget,Quæ ? Peregrini respondeant,De Jesu Nazareno . Sacerdos utrumque respiciens, dicat,O stulti et tardi corde . Quibus dictis, statim recedens Sacerdos, fingens se longius ire, et Peregrini festinantes, prosequentes, eum detineant, quasi ad hospitium invitantes, et trahentes baculis, ostendentes castellum, et dicentes,Mane nobiscum . Et ita cantantes ducant eum usque ad Tabernaculum in medio navis Ecclesiæ in similitudinem castelli Emaüx præparatum. Quo cum ascenderint, et ad mensam ibi paratam sederint, et Dominus inter eos sedens panem fregerit, et fractione panis agnitus ab illis subito recedens ab oculis eorum evanescat. Illi autem stupefacti quasi surgentes, versis vultibus inter ipsos cantent lamentabiliter,Alleluya , cum versu,Nonne cor nostrum . Quo iterato, vertent se versus pulpitum, et cantent hunc versum,Dic nobis, Maria . Tunc quidam de majori sede indutus dalmatica et amicto, in modum mulieris, caput circumligatus respondeat,Sepulchrum Christi, Angelicos testes . Tunc extendat, et explicet unam syndonem ex una parte loco sudarii, et aliam ex alia parte loco vestium, et projiciat ante magnum ostium chori. Deinde dicat,Surrexit Christus . Chorus cantet alios duos versus sequentes residuos, et interius recedant M. et Peregrini, et processio factis memoriis redeat in Choro, et ibi finiantur vesperæ.
Hierusalem, Antiochia, Nicea, aliæque civitates regiæ a Peregrinis captæ.Vide alio sensu in Peregrinatio 2.
De consilio venerabilis fratris nostri Alberti Rigensis episcopi et ecclesiæ suæ, Peregrinorum. quoque, ac civium Rigensium... Lutpertus de Norchoipe advocatus Peregrinorum.
- peregre, from foreign parts, strange, foreign, exotic, alien: mulier, H.: caelum, O.: reges: amores, for foreign women, O.: fasti, of foreign nations, O.: divitiae, H.: mores, Iu.: terror, of a foreign enemy, L.—As substm., a foreigner, stranger: quicum res tibist, peregrinus est, T.: neque civem neque peregrinum.—As subst.a foreign woman: Pro uxore habere peregrinam, T.—Relating to foreign residents: sors, designating a praetor with jurisdiction over foreign residents, L.: provincia, jurisdiction over foreign residents, L.—Fig., strange, unversed: in agendo.
-
…procedere, vita, capillo et tenuis Coa veste movere sinus, aut quid Orontea crinis perfundere murra, teque peregrinis vendere muneribus, naturaeque decus mercato perdere cultu, nec sinere in propriis membra nitere bonis crede mihi, non…
Propertius, Elegies
-
…legebantur, nec supplex turba timebat iudicis ora sui, sed erant sine vindice tuti. Nondum caesa suis, peregrinum ut viseret orbem, montibus in liquidas pinus descenderat undas, nullaque mortales praeter sua litora norant. Nondum praecipites…
Ovid, Metamorphoses
-
…et colere debemus, tribuere etiam multum senectuti, cedere iis, qui magistratum habebunt, habere dilectum civis et peregrini in ipsoque peregrino, privatimne an publice venerit. Ad summam, ne agam de singulis, communem totius generis…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…, tribuere etiam multum senectuti, cedere iis, qui magistratum habebunt, habere dilectum civis et peregrini in ipsoque peregrino, privatimne an publice venerit. Ad summam, ne agam de singulis, communem totius generis hominum conciliationem et…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…Lucullos impetravisset qui praesertim usque eo de suis rebus scribi cuperet ut etiam Cordubae natis poetis pingue quiddam sonantibus atque peregrinum tamen auris suas dederet. neque enim est hoc dissimulandum quod obscurari non potest, sed prae nobis ferendum trahimur…
Cicero, pro Archia
-
…Athenis iam diu doctrina ipsorum Atheniensium interiit, domicilium tantum in illa urbe remanet studiorum, quibus vacant cives, peregrini fruuntur capti quodam modo nomine urbis et auctoritate ; tamen eruditissimos homines Asiaticos quivis Atheniensis indoctus non verbis, sed…
Cicero, de Oratore
-
…enim aut amicum potest habere is qui tot cives trucidavi t, aut clientem, qui in sua civitate cum peregrino negavit se iudicio aequo certare posse vos iam tum despexit, cum gravissimis vestris decretis absens notatus est. in…
Cicero, in Toga Candida
-
…etiam, id quod tibi necesse minime fuit, facetus esse voluisti, cum Tarquinium et Numam et me tertium peregrinum regem esse dixisti. Mitto iam de rege quaerere ; illud quaero peregrinum cur me esse dixeris. nam si…
Cicero, pro Sulla
-
…ut eas diligenter penitusque cognoscat. Hoc in ludo non praecipitur ; faciles enim causae ad pueros deferuntur ; lex peregrinum vetat in murum ascendere ; ascendit ; hostis reppulit accusatur. Nihil est negoti eius modi causam cognoscere ; recte…
Cicero, de Oratore
-
…cum Tarquinium et Numam et me tertium peregrinum regem esse dixisti. Mitto iam de rege quaerere ; illud quaero peregrinum cur me esse dixeris. nam si ita sum, non tam est admirandum regem esse me, quoniam ,…
Cicero, pro Sulla
PEREGRI´NUS[CIVITASVol. 1. p. 449.]
The description in Roman law of any foreigner or person other than a citizen sojourning or domiciled within Roman territory. Originally peregrini were entirely without rights, unless they obtained a patronus, except in cases where there was a treaty (foedus) with the State to which they belonged, regulating the legal position of the subjects of the two States respectively. But the increasing intercourse between Rome and other States, and the consequent growth in the number of peregrini in Rome, made it necessary to grant to all foreigners a definite competency to acquire property, enter into obligations, and the like; and for the decision of civil suits between foreigners and citizens, or of foreigners among themselves, a special praetor (q.v.) was appointed. From the public, private, and sacrificial law of Rome they were always excluded. See Morey, Outlines of Roman Law (N. Y. 1891), and the article civitas.