About
Menu

peremptor

pĕremptor (pĕremtor), ōris, m. [perimo],
  • a destroyer, slayer, murderer (postclass.): incluti regis, Sen. Oedip. 221: mariti mei cruentis, Ap. Met. 8, 13, 16; cf.: puer ille peremptor meus, i. e. who has plagued me almost to death, id. ib. 7, 24, 8.—Absol., Prud. Ham. praef. 19; Ambros. Inst. Virg. 7, 4, 9; Vulg. 2 Macc. 4, 16.

Saved

Recent