perfectum
perfectum, ī, n., s. 1. perfectus no. II.
Ad perfectum suscipi, in Ordine Romano cap. 6.
Perfectionem consequi, in Concilio Tribur. can. ult.
Ut possint semper proficere credentes in eum, et per testamenta maturescere Perfectum salutis.Paulo ante dixerat :
Sicut igitur adveniente Perfecto, non alterum Patrem videbimus.
Ut universi Comites pacem et concordiam ad invicem habere studeant. Et si forte inter eos aliqua discordia aut conturbium ortum fuerit, ut nostrum solatium vel Perfectum pro hoc non demittant.