perfrigesco
perfrigesco, to be chilled, catch cold
per-frīgesco, frixi, 3, v. inch. n.
- I Lit., to grow very cold, to catch cold: ne canes perfrigescant, Varr. R. R. 2, 9, 13; Plin. 31, 6, 33, § 66: ei, qui perfrixit, opus est in laconico sedere, donec insudet, Cels. 1, 3: si perfrixit, cantat bene, Juv. 7, 194. —
- II Trop. (post-class.), M. Aur. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 4, 5.
per-frīgēsco, frīxī, ere, kalt werden, sich erkälten, v. Pers., Varro, Cels. u.a.: artus perfrigescere, Scrib. Larg.: perfrixisse tuas fauces, Mart. – bildl., Fronto ad M. Caes. 4, 5. p. 68, 24 N. – ➳ Vulg. Perf. perfriguerit, Plin. Val. 1, 57.
perfrīgēscō, (16) frīxī, ĕre, intr., devenir très froid : Plin. 31, 66 || prendre froid, se refroidir : Varro R. 2, 9, 13 ; Cels. Med. 1, 3 ; Juv. 7, 194.
➳ décad. pf. perfrigui Plin. Val. 1, 57.
per-frīgēscō frīxī, —, ere,
- inch, to be chilled, catch cold: si perfrixit, i. e. is hoarse, Iu.