perfruitio
perfrŭĭtĭo, ōnis, v. perfructio.
perfruitio, ōnis, f. (perfruor), das Genießen, die Ergötzung, Augustin. epist. 102, 27 u. de trin. 6, 10.
perfrŭĭtĭō, ōnis, f. , c. perfructio : Aug. Ep. 102, 27.