About

Menu

perfruor

perfruor, to enjoy fully, be delighted

Could not find perfruitur in Logeion dictionaries.

perfruitur Verb: present passive indicative 3rd singular of perfruor

See perfruitur in Morpho

per-frŭor, ctus, 3, v. dep.
  • Lit., to enjoy fully or thoroughly (class.).
          • α With abl.: his ego rebus pascor, his delector, his perfruor, Cic. Pis. 20, 45: laetitiā, id. Cat. 1, 10, 25: salvā re publicā, id. ib. 4, 6, 4: sapientiae laude, id. Brut. 2, 9: vitā modicā, id. Leg. 1, 21, 56: otio, id. Fam. 7, 1, 1: recordatione urbis, Vell. 2, 101, 3 al.: amoenitate summā perfructus est, Cic. Hort. p. 484 Orell.—
          • β In pass.: ad perfruendas voluptates, Cic. Off. 1, 8, 25.—
  • II Transf., to fulfil, perform (poet.): mandatis perfruar ipsa patris, Ov. H. 11, 128.

Saved

Recent