About Report a problem

Menu

perlegere

perlegere [CL] 1 to read through (aloud or to oneself); b (dist. from legere) to read completely, to finish reading. c to learn by reading through. 787 in conspectu concilii clara voce singula capitula perlecta sunt CS 250 p. 348; versiculos paucos studiosa perlege mente Alcuin Carm. 111. 2; qua [epistola] coram Romano senatu perlecta Ord. Vit. III 7 p. 99; Porphirium ~isti J. Sal. Met. 891D; ab omni pagina quam bajulaverit recedit doctior. instat enim et adheret litere nec habet aliquam invisam nisi pervisam aut neclectam nisi perlectam Map NC III 3 f. 41; Jeronimus in uno anno totam bibliotecam historice et allegorice et tropice perlegit T. Chobham Serm. 8. 34vb; c1380 jurent se unam collacionem vel unum de libris infra nominatis ~isse StatOx 45.  b si incipit legere, antequam ~erit unam paginam surgit et ‥ in aliam partem claustri discedit Ailr. Serm. 43. 25; lege igitur pacienter et cum ~eris ‥ Chr. Dale 1; legatur breve librorum anni preteriti, et qui cognoverit se non ~isse librum quem receperat, prostratus petat veniam Cust. Norw. 67.  c quem nomerum ‥ sub Zorobabil ‥ contigisse ~itur Theod. Laterc. 12. 2 (acad.; intr. or absol.) to read through a text, lecture. 1565 in schola theologica ab hora prima pomeridiana usque ad secundam publice ~et, atque in his ‥ leccionibus quamcunque partem Galeni volet, sibi sumet explicandam StatOx 379.

Saved

Recent