permolestus
permolestus, very troublesome
per-mŏlestus, a, um, adj.,
- very troublesome: atque hi non sunt permolesti, Cic. Att. 1, 18, 2.—Adv.: permŏlestē, with much trouble or difficulty: permoleste ferre aliquid, to be much vexed at a thing, Cic. Verr. 2, 4, 58, § 131; id. Att. 15, 17, 1.
per-molestus, a, um, sehr lästig, at hi (scrupuli) non sunt permolesti, sind wohl zu ertragen, Cic. ad Att. 1, 18, 2. – v. Pers., odiosum nescio quem occurrisse ac permolestum (aufdringlicher), Donat. Ter. eun. 2, 3, 35.
quod clavis configitur ut acoleum mortis quod nobis fuerat ~um, significaret esse distructum
libros cosmografiorum necdum nobis ad manum venerunt nec alia apud nos exemplaria nisi picturis et litteris ~a(
permŏlestus, a, um, très à charge, insupportable : Cic. Att. 1, 18, 2 ; permolestum est, nisi fit Cic. Rep. 1, 32, cʼest très fâcheux, si cela ne se produit pas.
per-molestus
adj.,
- very troublesome: scrupuli.