permodice
permŏdĭcē, adv., v. permodicus fin.
permodicē, Adv. (permodicus), sehr mäßig, sehr wenig, Colum. 5, 11, 7.
suavitate divinae illustrationis quam raptim jam et ~e senserat plenius satiari
permŏdĭcē, très peu, très légèrement : Col. Rust. 5, 11, 7.