About Report a problem

Menu

permovere

permovere [CL] 1 to (cause to) move or shift (a person or his attitude). obduratio ‥ mentis que nec virtute verborum ‥ nec virtute signorum ad fidem ~etur Bald. Cant. Commend. Fid. 21. 588; jam tandem ad hoc inductive permoti sunt ut sicut convenientia dicitur convenientium habitudo Balsh. AD rec. 2 44. 2 to incite, prompt, urge in an effective or forceful manner. ut non doctor etiam eximius aliqua aut jactantiae culpa non numquam ~eatur aut irae Bede Cant. 1156; c956 studio divini cultus ~emur pro venerabilium locorum semper percogitare stabilitate CS 915; concupiscentia ‥ movet animam ut sentiat quod prius non sentiebat: cum vero mota sentit et permota consentit a sua dignitate degenerat Bald. Cant. Serm. 3. 47. 527. 3 to affect emotionally. hujuscemodi sollicitudine permotus recolat et reminiscatur Aldh. Met. 4 p. 74; hac permoti oratione, cum ille extremum efflasset spiritum W. Malm. GR II 203; mentes convivantium ~it ampliorem effusus in risum Ib. II 225; defunctus ‥ et ‥ sepultus est. inde Rodbertus filius ejus permotus est et meliori militia exerceri nisus est Ord. Vit. III 2 p. 41; memini me nonnumquam usque ad effusionem lacrimarum fuisse permotum Ailr. Spec. Car. II 17. 51. 565; omnes ‥ hac visione permoti dederunt Deo gloriam V. Edm. Rich P 1820D. 4 to bring about, initiate, raise. turbulentis tempestatibus quas a Cenomannensibus et Normannis permotas esse diximus fomes ‥ et causa fuit Rodbertus regis filius Ord. Vit. IV 19 p. 294. 5 (in gl.). perculsus, permotus GlC P 193.

Saved

Recent