About Report a problem

Menu

pernoscere

pernoscere [CL] 1 to (get to) know completely or thoroughly; b (contrasted w. noscere; also pleonastically w. plene). 929 (12c) emendet regi suam overhyrnessam si ~atur hoc in veritate et si non possit reicere ‥ nominentur ‥ tot homines quot ~untur esse credibiles CS 1340; nam e prudentibus neminem liberali eruditum ingenio propemodum ~is qui tam deformi facundia in scribendis prologis ut ego, videatur abuti B. V. Dunst. 1; abdita queque et que latenter agebantur ~ebat Ord. Vit. XI 23 p. 239; publicitus ab omnibus floccipendor quia qui me pernosse desudet vix inter tot milia vel unum reperies Osb. Glouc. Deriv. 3; nisi aut ab acceptissimo studio omnino cessavero aut vos de ~endis Latinitatis studiis, quod absit, subtraxero Ib. 386; ut qui omnia fere pernoverant perniciosissime errarent in maximis J. Sal. Pol. 638A.  b vel etiam acciderint sicut ex parte nosti plene ~ere posses Rob. Bridl. Dial. 145. 2 (p. ppl.) (very) widely or well known. prenosco ‥ pernosco ‥ et ab istis prenotus et pernotus, i. valde notus Osb. Glouc. Deriv. 374.

Saved

Recent