pernoctatio
pernoctātĭo, ōnis, f. [pernocto],
- a passing the night (late Lat.), Ambros. Serm. 90.
pernoctātio, ōnis, f. (pernocto), das Übernachten, Hieron. epist. 108, 9 u.a. Eccl.
non faciant ex malicia ‥ per eorum frequentem ~ionem et moram assiduam
pernoctātĭō, ōnis, f. , action de passer la nuit : Ps. Ambr. Serm. 90.
Procuratio, gistum, Jus divertendi in domum alicujus ad pernoctandum. Diploma Bretislai Ducis Boemiæ ann. 1045. apud Ludewig. tom. 6. Reliq. MSS. pag. 52 :
Ita ut domino Abbati et fratribus ejus, singulis annis quilibet illorum duodecim denarios persolvat, et porcum tenuem bene pastum dent, semel in anno ; et Pernoctationes et conductum, quoties expedit, domino Abbati vel nunciis ipsius.Charta Henrici IV. Imper. ann. 1114. in Hist. Mediani Monast. pag. 262 :
Nullus Episcoporum, Ducum vel advocatorum exactiones faciat vel Pernoctationes.
Super etiam quadam Pernoctatione seu procuratione, quam petebat nomine nostro castellanus noster Cabilonensis ab hominibus prædictæ villæ de Grangiis.Vide Pernoctantia.
Excubiæ, ut in hac voce observat Cangius. Charta ann. 1190. inter Probat. tom. 3. Hist. Occit. col. 168 :
Ad evacuandas et frustrandas Pernoctationes et insidias conductorum exercituum, qui diutissime hanc terram perturbant, etc.