pernio
pernĭo, ōnis, m. [perna],
- a kibe on the foot, a chilblain, Plin. 23, 3, 37, § 74; 23, 6, 58, § 109; 28, 16, 62, § 221.
pernio, ōnis, m. (perna), die Frostbeule an den Füßen, Plin. 23, 74 u.a. Scrib. Larg. 219. Th. Prisc. 1, 28.
prinionis, ungulis scabosos
ad pormones [? l. perniones ], id est ad infirmitatem manuum.wyþ sare handa þæt Greccas hataþ pormones [? l. perniones ] eton Leden perniciamman hyt hæt
~o sive mula, i tumida quod interpretatur hiemale secundum Oribasium, apostema est quod fit in talo et in yeme maxime propter frigus et dicitur ~o a pernicie, A.heke velmoule
a mowle , ~o
hec podegra, hic perneo,a mowlle
pernĭō, ōnis, m. (perna), engelure aux pieds : Plin. 23, 74.
FerreumVide Ferrum candens.Pernionem candens in manibus clerici deferendum jubet. Quod quum clericus innocue sustinuisset, quousque adstantibus placuisset, rex cum suis ad solum Christum colendum conversus est.