perscrutatrix

perscrūtātrix, īcis, f. [perscrutator],

• an examiner (late Lat.), Jul. ap. Aug. c. Sec. Resp. Jul. 2, 103.

perscrūtātrīx, trīcis, f. (Feminin. zu perscrutator), die Erforscherin, Ergründerin, interrogatio perscr. animi tui, Iulian. bei Augustin. op. imperf. c. Iul. 2, 103 extr.

perscrūtātrīx, īcis, f. , celle qui scrute, qui sonde : Aug. Imp. Jul. 2, 103.