perscrutor
perscrutor, to search through, examine, scrutinize
per-scrūtor, ātus, 1, v. dep. (act. collat. form, v. infra fin.), to search through, examine (class.).
- I Lit.: speculari et perscrutari aliquid, Cic. Tusc. 5, 20, 59: canes, qui investigabant et perscrutabantur omnia, id. Verr. 2, 4, 21, § 47: litteras legis, id. Inv. 1, 24, 68: arculas muliebres, id. Off. 2, 7, 25.—
- II Trop., to examine into, investigate: sententiam scriptoris, Cic. Inv. 2, 44, 128: naturam rationemque criminum, id. Fl. 8, 19.
- 1 Act. collat. form perscrū-to, āre: hunc perscrutavi, Plaut. Aul. 4, 4, 30 (657).—
- 2 perscrūtātus, a, um, in pass. signif., Amm.17, 4, 6.
per-scrūtor, ātus sum, ārī, I) durchsuchen, durchforschen, durchstöbern, omnia, Cic.: arculas muliebres, Cic.: loca omnia castrorum, Liv. – II) übtr., durchforschen, untersuchen, erforschen, ergründen, penitus naturam rationemque criminum, Cic.: sententiam scriptoris domesticis suspicionibus, Cic.: quid antiqua perscrutor? Sen.: m. folg. indir. Fragesatz, perscrutari hoc volo, nos nostri an alieni simus, Plaut. mil. 430 Goetz (Leo persectari). – ➳ Partiz. Perf. passiv (meist im Abl. absol.), Amm. 17, 4, 6. Cod. Iust. 7, 65, 1. Gromat. vet. 20, 21 u. 133, 7. Augustin. epist. 204, 6 u. enchir. 16 extr. Cassiod. var. 9, 24, 8.
See: perscrutari
perscrūtor, (13) ātus sum, ārī, tr., fouiller, visiter avec attention : Cic. Inv. 1, 68 ; Verr. 2, 4, 47 ; Off. 2, 25 ¶ 2 [fig.] scruter, approfondir, sonder : Cic. Inv. 2, 128 ; Fl. 19.
➳ part. avec sens pass. à lʼabl. abs. Amm. 17, 4, 6 ; Cod. Just. 7, 65, 1.
- 1. doorzoeken, doorsnuffelen [loca castrorum];
- 2. (metaf.) onderzoeken, uitvorsen, doorgronden [naturam rationemque criminum; sententiam scriptoris].
per-scrūtor ātus, ārī, dep.,
- to search through, examine, scrutinize: castelli planitiem, S.: (canes) perscrutabantur omnia.—Fig., to examine into, investigate: rationem criminum.