pertundo
pertundo, to thrust through, bore through, perforate
per-tundo, tŭdi, tūsum (tussum;
- pertunsus, Aur. Vict. Epit. 9, 10), 3, v. a., to beat, push, or thrust through, to make a hole through, to bore through, perforate (mostly ante-class.; not in Cic. or Caes.): latus pertudit hasta, Enn. ap. Prisc. p. 891 P. (Ann. v. 395 Vahl.); cf.: me pertudit in latus, id. ap. Serv. ad Verg. A. 1, 81 (Ann. v. 540 ib.): terebrā vitem, Cato R. R. 41, 3: calicem per fundum, id. ib. 52, 1: crumenam, Plaut. Ps. 1, 2, 37 (168): guttae saxa pertundunt, Lucr. 4, 1287: tigna terebrare et pertundere perque forare, id. 5, 1268: tunicam, Cat. 32, 11: positos tineā pertunde libellos, Juv. 7, 26: mediam venam, to lance. id. 6, 46: lapide ungulam, Col. 6, 15, 1: crebra foramina, Vitr. 10, 22.
- —Hence, pertūsus, a, um. P. a., perforated, that has a hole or opening: pertusa sella, Cato R. R. 157: compita, passable, Pers. 4, 28: laenā, Juv. 5, 131.—Prov.: ingerere aliquid in pertusum dolium, i. e. to spend one's time to no purpose, to labor in vain, Plaut. Ps. 1, 3, 135 (364); cf.: non omnia pertusum congesta quasi in vas Commoda perfluxere, Lucr. 3, 937: mittere in sacculum pertusum, Vulg. Ag. 1, 6.
per-tundo, tudī, tūsum (tussum) od. tūnsum, ere, durchstoßen, durchbohren, durchlöchern, ein Loch in etw. machen (bohren), saxa, Lucr.: ova, Colum.: tunicam, Catull.: crumenam, anbohren, Plaut.: terebrā tu quidem pertundis, Plaut. Astr. fr. 3 (4). – dah. pertūsus (pertūnsus), a, um, durchstoßen, durchbohrt, durchlöchert, mit einer Öffnung, mit einem Loch, sella, Cato: dolium, Plaut.: dolium a fundo pertusum, Liv.: vas pert., Lucr.: fritillus, Sen.: caccabus, Scrib. Larg.: laena, Iuven.: compita pertusa, passierbare, Pers.
pertundō, (11) ŭdī, ūsum, ĕre, tr., percer dʼoutre en outre, transpercer [qqn] : Enn. Ann. 414 ; 552 || perforer : Cato Agr. 41, 3 || creuser : Lucr. 4, 1287 || percer : cruminam Pl. Ps. 170, faire un trou à la bourse ; pertusum dolium Pl. Ps. 369, tonneau percé, cf. Lucr. 3, 937 ; [poét.] positos tinea pertunde libellos Juv. 7, 26, tes livres déposés, laisse-les trouer par les mites.
➳ pertussus Pl. Ps. 369 ; pertunsus Ps. Aur. Vict. Epit. 9, 10.
per-tundō tudī, tūsus, ere,
- to thrust through, bore through, perforate: positos tineā pertunde libellos, Iu.: venam, lance, Iu.: dolium a fundo pertusum, L.: pertusā laenā, with a ragged cloak, Iu.