perturbativus
perturbātīvus, a, um, adj. [perturbo],
- causing disturbance, Cassiod.
vis ‥ ~a, sc. ubi quis se contendit possidere cum jus non habeat et alius dicat se esse in possessione cum jus habeat
molestia sollicitudinum totius ~a quietis
improperare alicui peccatum suum viciosum est et pacis ~um
transit annus ‥ ecclesie ~us