piamentum
Could not find piamento in Logeion dictionaries.
piamento Noun: neuter dative singular, Noun: neuter ablative singular of piamentum
pĭāmentum, i, n. [pio],
- a means of expiation, an atoning sacrifice (perh. not ante-Aug.): terrae, Plin. 25, 9, 59, § 107; 25, 4, 11, § 30; cf.: piamenta, quibus utitur (in) expiando, Fest. s. v. piatrix, p. 213 Müll.; p. 238 ib.—
- II Trop., Sen. Cons. ad Helv. 16; Plin. 37, 1, 2, § 3.
piāmentum, ī, n., (pio), das Versöhnungsmittel, das Sühnopfer, die Sühne (s. Fest. 213, 26), piam. terrae (für die E.), Plin. 25, 30 u. 107: übtr., piam. doliturae domus, Sen. ad Helv. 16, 6: piam. felicitatis suae, Plin. 37, 3.
pĭāmentum, (16) ī, n. (pio), expiation : Plin. 25, 30 || [fig.] nihil amplius dolituræ domus piamentum Sen. Helv. 18, 6, victime expiatoire qui préserve la famille de nouvelles douleurs.