pinguitudo
Could not find pinguitudinem in Logeion dictionaries.
pinguitudinem Noun: feminine accusative singular of pinguitudo
pinguĭtūdo, ĭnis, f. [pinguis], fatness, richness, coarseness, rankness.
- I Lit.: vere sus usque adeo pinguitudine crescere solet, ut, etc., Cato ap. Varr. R. R. 2, 4; Varr. R. R. 2, 4, 6; Plin. 11, 37, 71, § 186: olei, Col. 12, 52, 17: soli, id. 4, 24, 19: palmitis, Pall. 3, 12, 2.—
- II Transf., broadness, coarseness of pronunciation, opp. to exilitas, Quint. 1, 11, 4 (v. l. pinguedine).
pinguitūdo, inis, f. (pinguis), I) die Fettigkeit, Varro u.a. – II) übtr.: a) die Dichtheit, dicke Beschaffenheit, mellis, Th. Prisc. 3, 8. – b) die Grellheit der Farbe, Plin. 35, 37. – c) die Plumpheit (Derbheit) der Aussprache, die allzu plumpe (derbe) Aussprache (Ggstz. exilitas), Quint. 1, 11, 4 H.
et ut pinguetudinem [] reprimeret corpus suum vexacione, venacione, stacione, deambulacione vexabat : pinguedinem Higd. VII 21
pinguetudo quaedam totum ventrem occupans
non ‥ ita sit morosus sacerdos in premissis [sc. in proferendo verba canonis ], quod fastidium ingerat auditoribus, et officium suum privet devocionis pinguetudine, quia musce morientes, i. e. impure cogitaciones, perdunt suavitatem unguenti, i. e. pinguetudinem devocionis
pinguĭtūdō, (16) ĭnis, f. (pinguis), ¶ 1 graisse, embonpoint : Cat. d. Varro R. 2, 4, 11 ; Varro R. 2, 4, 6 || nature grasse, visqueuse, résineuse : Pall. 3, 12, 2 ¶ 2 [fig.] prononciation lourde, trop appuyée : Quint. 1, 11, 4.
- 1. vetheid, dikheid, vet;
- 2. vettigheid; ➤ soli ~ vruchtbaarheid.