About

Menu

pinguescere

pinguescere [CL] 1 to grow fat (in quots. transf.); b (fig.); c to flourish. d (w. abl.) to become filled with. dum parvi facerent si carerent carnali cibo qui spirituali ~ebant gaudio W. Malm. GP IV 145; vitium pinguescit Hanv. VI 33 (v. macrescere a).  b ~it oratio Gir. EH pref. p. 223 (v. alere b); sic dulcoratur quod amarescit ubi amica pax ex pietate ~it Lucian Chester 72.  c ubi valles abundabunt frumento, ubi campi speciosa ~ent P. Blois Ep. 104. 327A.  d hec pars aeris, sic humore aquoso ~ens aqueaque consistens Gros. Hexaem. VI 1. 2 to fatten. saginare, ~ere Osb. Glouc. Deriv. 562; oves ‥ claudantur ‥ in ‥ pastura in qua citius ~i poterunt ‥ que ‥ in festo ‥ Johanni Baptiste vendantur Fleta 167; seipsum, ut alios ~eret, macerabat (Theliauus) NLA II 364 (cf. Lib. Landav. 97: impinguesceret).

Saved

Recent